image by jm3, edited by Gsorsnoi 

Na een heftige explosie in de Franjéstraat in Baarlem stond afgelopen zaterdagmiddag een deel van de winkelstraat blauw van de rook.

Door een ongelukkig voorval heeft een zware ontploffing plaatsgevonden in de verlichtingswinkel ‘Ja, Allicht’. De vrouw van de lampenboer zal zijn nog overgebleven peertjes een flinke poetsbeurt moeten geven nadat zij zichzelf van de schade en het enorme verlies heeft hersteld. Eigenaar Oswald Ram is niet meer. De zwaargetroffen echtgenote Petronella Ram meldt nog beverig hoe de heer Ram bij een ongeluk met een stapel exploderende TL-balken om het leven kwam. Petronella had haar man al eerder gewaarschuwd over de opslag van de 650 stuks tellende antieke TL-balken.
“Met een paar stevige touwen zaten deze vastgesnoerd in het magazijn. Maar toen afgelopen week de heer Ram een volgende TL-balk aan zijn collectie toevoegde brak één van de onderliggende TL’s doormidden. Het gas in één TL-balk is niet gevaarlijk. Maar 650 exploderende TL’s overleeft niemand.” aldus mevrouw P.Ram.

Als dit artikel niet uit de Tycoon Newspaper Archieven komt dan weet ik het ook niet meer.
Het zo teruglezende kan ik niet onderdrukken dat ik automatisch moet denken aan het filmpje Game Over van Romeo Mazzei. Ookwel bekend als onze Retroman. Ook eerder werk van Retroman en artikelen die ik zelf na die tijd heb geschreven doen erg denken aan het thema in dit verhaal: een gamer waarvan de fantasie op hol slaat. De alternatieve werkelijkheid uit een spel doet zich even voor als de ‘echte’ realiteit om aan het einde van het verhaal toch weer als fantasie door te gaan. In een enkel geval eindigt het verhaal in een cliffhanger waarbij de fantasie zich toch op slinkse wijze nog even in onze ‘echte’ realiteit laat zien.

Om het oude karakter van schrijven te behouden heb ik onderstaand artikel bewust niet aangepast. Je leest het, zoals ik het in 2000 heb geschreven:

Ook rond de eeuwwisseling is er iets mysterieus gebeurd.
Ditmaal overviel het buitenaardse onze vriend Bart. Ons Bartje dacht namelijk dat de eeuwwisseling rustig zou verlopen. Maar nee hoor.

Bart zat thuis rustig met zijn ouders in spanning af te wachten hoe of de eeuwwisseling zou verlopen. Zouden de computers op hol slaan? Bleven de kerncentrales nog in stand? En zou de stroomvoorziening actief blijven?
Op het moment dat Bart dit dacht ging het mis.
Het was slechts drie over half twaalf en toch viel de stroom al uit. Bart dacht nog even dat ze de energiecentrales aan het testen waren of ze Milleniumproof waren.
 
Langzaam maar zeker schoof het dak van Bart’s huis open. Het dak van zijn huis was bevestigd met de echte beugel van biermerk Gloorsch. Net als het voetbalstadion de MacArena kreeg Bart’s huis een open dak. Bart keek even met een niet begrijpende blik naar boven. In de lucht zag hij een partij wolken die spiralend boven hem samenpakten. In deze wolken zag hij blauwe en helderwitte schichten. Net als bij onweer. De wolkenpartij nam een zekere vorm aan. Het was net alsof het in een tuut naar beneden kwam zetten. En dat deed het ook!

Bart was dit soort verschijningen natuurlijk niet ongewoon. Vaak zit hij achter zijn Penzium 3 computer spelletjes te spelen waarbij hij in zijn spelletjes vaak te maken kreeg met ongewone taferelen. Zo meent deze computergek te zijn opgenomen in het spel ‘geDoomed door Quake’.
Bart nam er zijn gemak van en ging op de bank liggen met een bak chips en een lekker drankje. En zo aanschouwde hij wat er boven hem gebeurde. Rond de klok van twaalf stortte de elektrische wervelwind op Bart neer. Bart werd bevangen door een enorme elektrische energiestoot. Deze stoot gaf Bart de energie om nog eens een halve centimeter groter te worden. Bart voelde zich oppermachtig.

Helaas, dit is niet de eerste aflevering van ‘Schatje, ik heb mijn kind opgeblazen’. Nee, de gemene Karnamel kwam met zijn poes Israël en hij toverde Bart om in een dwerg. Op Bart’s scherm verscheen het bericht: ‘Game Over’. Bart hoorde zijn moeder roepen: “Bartje, sluit je je computer af? Je hebt nu lang genoeg ‘De inslag van Zen gespeeld.’
 

Ondertussen hebben nu het overgrote deel van de belangrijkste redactieleden van de ‘TYCOON NEWSPAPER’ nu de revue wel laten passeren. De belangrijkste en meest opvallende artikelen zijn onder de loep geweest.
Maar toch missen we steeds één persoon. Waar is toch die Victor Anished? Onze specialist in Verdwenen Zaken en journalist bij ‘Op Spoor Gezocht’.
Wij hebben nu al een geruime tijd niets van hem vernomen. Behalve dan dat vage krabbeltje waarin hij niet eens iets zegt over zijn eigen verblijf, maar terloops iets meldt over de reis van Koning Pauklos.

Voor ons is het Lussisch.

Op een zekere dag verdween één van onze oerartikelen: de Lussische Lijsteblij.
Maar ook Victor werd sinds die dag niet meer gezien. Zou hij soms iets met de verdwijning van dit unieke papieren exemplaar van dat kunstwerkje te maken hebben?

We hebben eens geïnformeerd bij het programma ‘Op Spoor Gezocht’ waar Victor tot zijn verdwijning in 2000 als journalist werkzaam was. Het blijkt zo te zijn dat ze daar ook al een flink tijd bezig zijn met deze zaak. Voor het gemak is de zaak ‘De verdwenen journalist Vanished’ genoemd.

Het enige wat ze weten is dat Victor onlangs samen met Frits Kabom is gesignaleerd bij een pompstation van de firma Scheel, welke recentelijk is geëxplodeerd.
Daarbij zou tevens Ferdinand Icstohker aanwezig zijn geweest. Aangezien Frits het leven heeft gelaten en Victor is verdwenen, wordt Ferdinand als mogelijke verdachte beschouwd. Maar verder tast men nog volledig in het duister.

De zaak loopt nog.

image by azrainman, edited by Gsorsnoi 

Het is algemeen bekend dat het infrastructurele macrobiotische geëvaporeerde T.Y.C.O.O.N. bijdraagt aan een beter seksleven. T.Y.C.O.O.N. staat voor ‘Transverse Ypsilon Coördinator Onder Oxygene Niveaus’. Wat inhoudt dat als u hiervan op zondag 3/8 theelepel toevoegt aan een koffiemok die voor 4/5 gevuld is met karnemelk, u acht kilo afvalt en ervan verzekerd kan zijn dat u geen last meer heeft van os occipitale claviularius heipalium ego sleepkabels.
Tot zover de werking van T.Y.C.O.O.N.

Maar wist je dat geneesmiddel ook een helende werking heeft op het gemolatrictus geniusus farticoale? Oftewel het groen gele gifkikker-eczeem.
De weledel zeer hoog geleerde heer Prof.Dr.C.O.L.A.Ruckmüg heeft namelijk dermatologisch aangetoond dat wanneer crulilaris reeftefius onder een temperatuur van -26°C wordt toegevoegd aan een scheutje neuspulkius canosleepcal deze emulsie zal toekomen aan het geijkte kosmopoliet krimpmof.

Op het jaarcongres van het hoogstaande comité ‘Met welke lijm lijm je een reageerbuis?’ in West Auckland reikte algemeen congreslid K. Weetal aan de weledel zeer hoog geleerde heer Prof. Dr. C.O.L.A. Ruckmüg de Nobelprijs uit voor  de O.I.G.(Ontzettend Interessante Grabbel-prijs), waarvan de weledel zeer ongeleerde heer Drs. Ir. M.J.A.Z.N. (Docterandus Ingenieur met jeuk aan zijn neus) K.Riebel het initiatief had genomen.

Het gele stickertje op dit medicijn waarschuwt er wel voor dat je het beter uit de beurt kunt houden van Navelpadden.

image by Phim Anh, edited by Gsorsnoi 

Gisteren rond de klok van vier kantelde een driewielig voertuig vlak voor het knooppunt Rotterpolderplein. Even daarvoor werd hij ingehaald door een Mini. De bestuurder meende in de Mini een man te hebben gezien die vanachter zijn stuur deed alsof hij een teddybeer de omgeving liet zien.
Het incident leverde onze asfaltjungle een file op van vijftien kilometer. ’s Avonds na elven werd de weg weer vrijgegeven i.v.m. een door de gekantelde driewieler veroorzaakte kettingbotsing. Of kwam het nou door die teddybeer?

image by chris.corwin, edited by Gsorsnoi  

Het werd wel weer eens tijd dat we jullie gingen verwennen met een artikeltje in de categorie ‘Gekalibreerde gedrochten’. Het laatste artikel op de Tycoon Newspaper dateert alweer uit 2008. 6 Augustus 2008 wel te verstaan. Toen schreven we over de Megalodon. Dat artikel en degene die we je nu zullen voorzetten zijn eigenlijk zelfs al veel ouder. Ik schreef ze in 2000, toen er van een digitale versie van de Tycoon Newspaper nog lang geen spraken was. Het zijn verhalen uit de Tycoon Newspaper Archieven.

Hierbij dus het originele verhaal over de Narwal zoals ik deze toen heb geschreven. 
De theorie is inmiddels wel wat achterhaald. Maar wat geeft het? 
De volgende keer neemt mijn alterego Achmed Liën deze categorie voor zijn rekening. Maar voor nu, nog even mijn oude versie:

Suikerzoet Troetelbeer-gehalte.

Ja ja, geef het nou allemaal maar toe: we hebben allemaal wel eens ‘My Little Pony’ zitten kijken. Die zoetsappige tekenfilmserie met allemaal kleine eenhoorntjes en een suikerzoet Troetelbeer-gehalte. Ze hadden alle kleuren van de regenboog en de één huppelde nog irritanter vrolijk rond dan de ander.
De mannen onder ons denken misschien wel dat ze allemaal zo mannelijk zijn en vol testosteron de stoere knap kunnen uithangen. Maar diep in ieder van deze koele kikkers schuilt nog altijd dat kleine lieve onschuldige ‘My Little Pony’-hartje. Ahum, blêh!

Maar goed, het gaat mij er hier helemaal niet om of je nou een bikkel bent of een softy. Het gaat mij hier om zo’n paardje van dat gnoomformaat. Je weet wel: de eenhoorn. Zo’n lilliput poepfabriek. Zo’n dwergknol met een bovenmaatse breinaald op hun kop. Vind je het gek dat ze alleen bij vrouwen in de smaak vallen? Verschrikkelijk vind ik ze. Toch … inderdaad … ook ik heb ‘My Little Pony’ wel eens gekeken.

Visuele kruising.

Dat dier is zo mythologisch en oud als de Bijbel. Het zou me om die reden ook niet verbazen dat wanneer je bij de schimmel van Klaas op zijn neus tussen de grijze schimmel haren kijkt, er een litteken van die verdraaide lans te vinden is.
Kortom, die bezemsteel van dat arme beest heeft net als Sinterklaas en de Kerstman behoorlijk wat vragen opgeroepen. Heeft er überhaupt ooi t wel eens zo’n beest bestaan? Nee, niet Sinterklaas sufferd!

Er is een stellige stelling waarvan ik vind dat het wel erg geloofwaardig omschrijft hoe de eenhoorn ontstaan zou kunnen zijn. In feite zou de zogeheten ‘eenhoorn’ nog steeds kunnen bestaan. Het dier ziet er alleen niet direct uit als een paard en door de lucht vliegen kunnen ze ook niet. Zwemmen kunnen ze wel.
De eenhoorn zou namelijk worden belichaamd door een kruising tussen een paard en een narwal. Een visuele kruising wel te verstaan!

Bovenmaatse satéprikker.

Een narwal is een dier dat in de Noordelijke IJszee leeft en een behoorlijke lans op zijn kop met zich meedraagt. Even buiten het midden van de kop van de narwal groeit er een spiraalvormige tand uit zijn kop. De narwal is een soort rob en heeft twee tanden. Eén tand blijft echter onderontwikkeld in zijn kaak zitten terwijl de ander naar mate het dier ouder wordt groter en groter groeit. Net zo groot tot het op een dag uit zijn kop groeit tot het formaat van een flink zwaard.
Deze zwaardvormige tand gebruikt hij niet zozeer als wapens als wel als een stoottand om in de paringstijden mannetjes narwallen mee te kunnen wegstoten van het wijfje.

‘Geef mij het vrouwtje anders prik ik je lek’. Zo gebeurt het vaak. Het zwakkere mannetje verliest het dan en wordt uit de groep gestoten of bezwijkt aan de aangebrachte verwondingen. Het vrouwtje heeft hier allemaal weinig last van: zij heeft geen lans en hoeft ook niet te vechten.

Voorloper van Photoshop.

De voornaamste reden waarom men denkt dat de narwal voor eenhoorn moest doorgaan, is omdat ze denken dat men ooit een uit het water opspringende narwal  in het silhouet met een paard op de voorgrond met dit mythische dier moeten hebben aangezien.

Tegenwoordig kunnen we dit met Photoshop veel gemakkelijker voor elkaar spelen. Maar aangezien ze toen nog niet geloofde in Photoshop en Hans Anders pas in de twintigste eeuw werd geboren, kun je ze deze visuele verwarring moeilijk kwalijk nemen.

In het hele verre verleden telde de originele Tycoon Newspaper één reporter meer: Victor Anished.
We zijn recentelijk bezig geweest om de Tycoon Newspaper Archieven wat op te schonen waarbij we wat krabbels van onze verdwenen reporter zijn tegen gekomen.

Koning Pauklos is op reis door Europa. Na Nederland te hebben aangedaan, zijn Duitsland en Denemarken aan de beurt geweest. Helaas kon het bezoek aan Noorwegen niet doorgaan, “Maar…” zo zei stamhoofd Pauklos “… volgend jaar doe ik Noorwegen aan”.

- Krabbeltje van Victor Anished - WAEE Productions 2000.

Hoe het nu gaat met Victor is ons nog altijd een raadsel …

Iets langer dan een jaar geleden werd het Swetsers Zakmes voor de eerste maal op het internet voor een schappelijk prijsje aangeboden. Dit apparaatje verscheen in 2000 al op de markt en was voor die tijd bijzonder revolutionair.
Je kon ermee schaken, je gebit reinigen, muziek mee spelen, foto’s maken, bier mee tappen, conserveren, op het stand liggen, darten, de weg terugvinden in piramides, je kleren ophangen, de gootsteen ontstoppen en nog heel veel meer. Hier kun je lezen wat er nog meer mee mogelijk was.

In navolging van de losgebarsten speculaties van onze Moraelridder over het vervolgmodel zijn de tekeningen hiertoe uitgedacht, doorontwikkeld en uitgetest. Het oude model uit 2000, die pas echt de markt begon te veroveren in 2008, is inmiddels gedateerd zodat we met trots de nieuwere versie kenbaar mogen maken:

Swetsers Zakmes kampeereditie

Bij voorkeur te gebruiken tijdens het kamperen of creperen en is tevens toepasbaar in een riante hotelkamer of bij Nordic walking.

Alfabetische lijst van elementen:
• 800×600 beeldschermresolutiedeïnstallatieprogramma
• André’s opblaaspop
• Bakfietssabotage systeem
• Buxushaag
• Dartbord (valt te combineren met het Swetsers Zakmes uit 2000)
• Diskette van de belastingdienst met de aanslag voor 2009
• Enige wapperbesturing
• Fout hekbordje
• Freeware debugger
• Gratis popup blocker
• Meterkast uit 1886
• Lampenkap volgens de nieuwe spelling
• Wat lucht voor in de fietspomp
• Warme broodjes beenham
• Sladroger
• Sticker van gewogen bananen
• Scrollbalk
• Nieuw alfabet
• Nederlands inburgeringdiploma
• Ontanagramminiseermachine
• Originele danspasjes van de King of Pop
• Inbouw wijnkoeler
• Portie morfine
• Thee-eitje
• Twee haringhechtingen
• Treincoupe inclusief conducteur
• Zbersibarn rekenmachine

Introductieprijs: ZB 65,- (omgerekend E 812,50)

Het Swetsers Zakmes uit 2000 gaat nu in de uitverkoop voor ZB 40,- (omgerekend E 500,-). Zolang de voorraad strekt.
 

Door een ongelukkige weerslag kwam er sedert 1800 meer schot in de zaak van een radiodraaier die met een shoarmarol de schok had overleefd toen deze secuur voor de security een segmentje te veel had aangedraaid van het motoriek bij het murmelen aan het museumstuk door een te grote portie morfine in de door slagaderlijke bloeding veroorzaakt krijsen uit het strotje van een krijgshaftig handvaardigheidleraar die door zijn troef uit te spelen handtastelijk werd en toehapte op het aanleren van de esthetica en zo zijn comeback maakte om vrijgezelle oploskoffie op te potten aan de wandrekken om het door de slijk te halen zodat het vluchtig door de voortuin naar het bejaardentehuis kon kreupelen en zo de pijp aan Maarten gaf om de voortplanting van de blauwe verificatie aan de vaat te zetten men nu welwillend kernreactoren door radioactievelingen zekerheidshalve op de zaterdag verbiedt zeepaardjes aan het einde van je Latijn te laten wegslepen.

Twee miljoen jaar geleden moet het toch wel vreselijk zijn geweest als je de televisie aan zou zetten en daar de opkomende dreun zou horen van een Jaws-film van die tijd. In onze tijd is de mensenhaai al een verschrikkelijk groot en eng gedrocht dat ons de stuipen op het lijf jaagt. Dit lieve beestje van nu ruikt een druppel bloed op 4,6 miljoen liter water. Niet voor niets is hij dan ook de bron van inspiratie geweest voor de films ‘Jaws’.

Eenhaps crackers.

Maar kunt u zich voorstellen dat er twee miljoen jaar geleden een beest op aarde heeft geleefd waarvoor zelf onze mensenhaai een eenhaps cracker zou zijn? 20 miljoen jaren lang terroriseerde de grootste Jaws uit de geschiedenis de woeste wateren van onze wereld. Met kleine vissen en haaien nam deze gigant dan ook geen genoegen. Plankton kwam al überhaupt niet op zijn menukaart voor.

De Megalodon was maar liefst zes keer zwaarder dan onze bescheiden mensenhaai. Zou de Megalodon even met zijn enorme kaak wijd open gesperd boven water komen springen, dan zou hij het niet eens door hebben dat jij per ongeluk op je surfboard zijn bek binnen kwam surfen.  Niets verwonderlijk dus dat een volwassen man met gemak rechtop in de kaak van dit gedrocht kon staan. Als we zijn menukaart nog wat beter bekijken zullen we ons ook niet verbazen dat deze zwemmende auto-vergruizer de walvis als voornaamste voedsel at. Op diverse opgegraven skeletten van de prehistorische walvissen zijn diepe v-vormige groeven terug te vinden.

Bevallige walvissen bevielen hem wel.

De megalodon moet wel een enorme kracht in zijn kaken hebben gehad om door lagen spek heen te kauwen en aldus de botten van een walvis van die tijd dusdanig te kunnen verminken. Vaak werden ongeboren ‘baby’- walvisjes teruggevonden in de skeletten van bevallende walvissen van toen. Deze ongelukkige moeders waren getekend met de kaakafdrukken in de botten terwijl de baby half buiten de baarmoeder moet hebben gehangen. De Megalodon vond bevallende walvisvrouwtjes vast verrukkelijk!

Uitgestorven tandartsen.

Het toeval wil dat ik deze morgen met mijn dochter naar de beugeltandarts moest. Moet je je voorstellen wat een karwei een prehistorische orthodontist moet hebben gehad aan deze oude vriend! Met voorhistorische steigers klom deze durfal tegen het grote gapende gat op dat van boven en onder bezet was met zeker drie rijen tanden zo groot waren als volwassen mannenhanden.  In plaats van slotjes zou de Megalodon lijmklemmen nodig hebben gehad. Binnenbanden van fietsen kwamen eraan te pas om het zaakje op z’n plek te houden.
Zo kom je vanzelf op de onomstreden theorie dat deze gigantische schepsels uitgestorven moeten zijn aan tandbederf, ook wel ‘gaatjes’. Of zeg maar gerust ‘gat’!  Al die gigantische gedrochten van heel heel vroeger zijn daarom massaal uitgestorven om één simpele reden: de tandartsen waren op.  Uitgestorven of opgegeten?
Waarschijnlijk zal het laatste het geval zijn geweest. Daarom zijn er vóór Lucy nooit eerdere skeletopgravingen geweest van de oude mens: de botten van de Homo Parodontitis zijn vast vergruisd tussen de kaken van de dinosaurussen.  De rest van de botten van onze voorvaderen zijn weggespoeld doordat zij de Ark niet konden vinden.

Plankton als mondspoeling.

Heel verwonderlijk is het niet dat de haai zoals wij deze nu kennen toch nazaten heeft achtergelaten. Immers, met drie rijen tanden is de strijd tegen cariës bijna niet te verliezen. Dat de ‘kleine’ broer van de Megalodon het van zijn grotere broer heeft gewonnen is waarschijnlijk het gevolg van het wegvallen van de grotere etensbrokken.
De grootste haai van nu (de ‘walvishaai’, hoe verzinnen ze die naam?) doet het dan nog het beste. Hij neemt genoegen met plankton. Daarmee wordt gelijk het gebit goed schoongehouden, aangezien plankton een gebitsreinigende functie heeft.

Waarom is het toch dat wij bij haaien altijd meteen aan de tanden van dit bijzondere schepsel moeten denken? Wedden dat je al lijkbleek wegtrekt als je de rugvin van de Megalodon van twee meter aan je bootje voorbij ziet zwemmen?

Dan is het vanzelf: “Hap, slik, pech”.