“Rare Rina heeft een rode rimpel op haar rode …” 
Dat zinnetje - maar dan de volledige - moest ik altijd oefenen wanneer ik moeite had met het uitspreken van de letter ‘r’. Al moet ik er wel bij vertellen dat mijn logopediste toch andere zinnetjes voor me verzon dan dit goede ideetje van mijn vader (!)

Het raadseltje van deze maand:
Wanneer ik omhoog richt is het licht, maar kijk ik neer dan zie je niets meer.

Rara, wat ben ik?

image by analysoh, edited by Gsorsnoi

Samen met mijn broertjes en zusjes wacht ik netjes in een rij.
Totdat er iemand in ons knijpt, dan is er eentje vrij.

Met scherpe tandjes aanzien wij onze bloedloze prooi.
Georganiseerd en netjes. Alles blijft zo mooi.

Een heuse vampierbeet zonder enig bloed.
Goed richten is wel handig, dan gaat het helemaal goed.

image by seeks2dream, edited by Gsorsnoi 

Zie dit kleine sprietje gras,

Bevroren in de laatste sneeuw
Angstig voor wat komen gaat
Wacht zij mankig op de spreeuw

Warmte gloeit van punt tot zaad
Mat en moe ontwaakt
Door de angst en vrees ontdaan
Ziet zij hoe de lente blaakt

Zeker is het met het wit gedaan
De spriet weet hoe het kon
Hoe zich groen tot licht ontvouwt
In de lentezon

Twee keer twee is één.
Rekenkundig is dat niet logisch en best gemeen.

Soms verwacht doch vaak gewoon.
Wel van Tinus maar niet met Toon.

In het leven steeds een feest.
Als baby van je moeder nog het meest.

Erg normaal en verwarmt het hart
Niet van Miep en Guus …
… maar wel van Sophie en Bart.

Rara, wat ben ik?

Mensen inspireren
Een woord, een lach, een zucht
Mensen inspireren
De humor in een klucht
Om wat de mensen denken
Kraakt het boven in die kop
Te spreken en te schrijven
Ik noteer het alles op

Dagelijks wordt je gevoed
Het puntje van je tong
Wat mensen al niet zeggen
Het galmt in mij, de gong

De weerklank van die woorden
Die je trillen en bewegen
Ik kan het dan niet laten
Het wordt me ingegeven
En mensen inspireren
Wat zij er dan van denken
Er dagelijks van te leren
Wat de ander zegt

Het is een mooi gegeven
Ook mensen irriteren
Zijn mening blijft maar kleven
Maar oh wat haat ik hem

Er wordt wat afgedacht
We blijven filosoferen
Mensen overdenken
En ook het ander eren

Wat zij zegt is niet wat hij denkt
Maar oh wat mooi gesproken
Hij is op slag verliefd
Door haar mijn hart gebroken

Zeg maar hoe je het wil hebben
Ik pen het alles neer
Mensen fantaseren
En ik wellicht nog meer

Zeg maar wat je zegt
Mag ik het dan noteren
Mag ik het prefereren
Te zeggen wat je zegt

(Aan die mensen die mij dagelijks inspireren te zeggen wat ik zeg)

“Alleen het leven van een dichter gaat over rozen”

Alleen jij kan mij vertellen
Hoe of de zon zal schijnen
Hoe koeien met hun bellen
Achter heuvels zullen verdwijnen

Hoe bijtjes zullen zoemen
Hoe regen de dans zal doen
En mij kan jij vertellen
Hoe lang ik wachten zal op je zoen

Door heuvels en door dalen
Luister ik graag naar jou
Dat ik nergens in zal storten
Omdat ik blind op jou vertrouw

Alleen jij kan mij vertellen
Wanneer ik dromen kan
Hoe of wij zullen vertrekken
Waar onze reis eindigen zal

Is het geen grote zonde
Om zo te moeten zien
Hoe die appeltaart totaal
Uitgerekend en heel kien
Zich aan mijn gulzigheid overgeeft
Om jaloers op te zijn bovendien

Te weten hoe zelfgenoegzaam
Het oogde ook zo fraai
Te weten ook hoe trots
Ik voldaan mijn maagstreek aai
Om gierig uit te kijken
Naar de roodbebeste vlaai

Vol lust en met jouw vertrouwen
Kom ik je tegemoet
Je het lekkers voor te houden
Zo sappig en zo zoet
Het zal je snel berouwen
Want het is geen van alle goed!

Zucht, dan maar beter languit liggen
Met het boertje van de laatste ui
Lig ik hongerig te dromen
Verlangend en erg lui
Hoe kon ik nu toch komen
Aan zo’n zondelijke bui?

Met hongerige groet,

Gsorsnoi

Een zonde doen met jou
is een zonde zonder zorgen

Maar een zonde zonder jou
is zonde van de morgen

Achter de maan lig jij voor mij verscholen
Jij hangt daar aan de hemel voor mij als sterren als idolen
Een groot obstakel blijft nu tussen ons hangen
Maar verandert geen ogenblik aan beide ons verlangen

Desnoods verhuis ik naar de maan om naar jou te kunnen kijken
En zal ik met hart en handen naar jou in de verte blijven reiken
Want het licht dat jij continu van jouw ster naar mij toe straalt
Is wat vanuit jouw ziel voor mij jouw liefde voor mij vertaalt