Persoonlijk vind ik Joke een erg oudbollige meisjesnaam, maar toen ik een stel hier onlangs over in de trein hoorde praten, kon ik er niet meer omheen: Joke is – per definitie – een grappige naam!

image by Ditter, edited by Gsorsnoi

In mijn rol als computerprogrammeur krijg ik een hoop naar mijn hoofd geslingerd: koffiebekertjes, werkgerelateerde onzin, managementkreten, vakantieanekdotes waar je niet om hebt gevraagd, onbegrijpelijk jargon, scheldpartijen, etcetera. De gemiddelde kantoorklerk zal dit vast herkennen. Maar één van die dingen die ik ook nog altijd naar mij toegeworpen krijg zijn … strings.

Strings? Hoor ik je denken. Ja strings! Alleen dan niet die zuinige slipjes waarmee Take That en Tom Jones platgebombardeerd werden. Want zo overdreven geliefd ben ik nou ook weer niet bij mijn collega’s. Nee, de string waar ik het over heb is de computerterm die staat voor de aaneengesloten reeks van tekens die door de computer als een zeker geheel worden beschouwd. Een stuk minder spannend dus dan zo’n opgeleukte reetveter.

En wist je dat computerprogrammeurs de hele dag in strings zitten te werken? Vast wel. Tenminste, als je de twee eerdere artikelen in deze reeks hebt gelezen (‘Zoek je nog een leuke string?’ http://wsnoi.com/tn/?p=305 en ‘Lord of the Strings’ http://wsnoi.com/tn/?p=457 ). De ganse dag kun je op onze werkvloer over strings gepraat horen worden. Ze zeggen dan altijd dat het over werk gaat! Gelukkig weten wij wel beter. Ik heb daardoor inmiddels wel een paar nieuwe strings voor jullie.

Want wat je nog meer kunt doen met strings is …

(Noot: lees de tekst alsof je een programmeur bent)

• een kruisverwijzing tussen strings
  Twee strings lopen over het naaktstrand. Zegt de één tegen de ander: ik zie er vandaag geen gat in.
• in hele kleine stringetjes knippen
  “Had ze nodig voor een werkje op school.”
• losse string
  Gevonden in de vergaderruimte. Eigenaar onbekend.
• string length too large
  “Nee mevrouw, die maat hebben we niet.”
• illegal access to a string
  “Karel, tijd voor een nieuwe zedenzaak.”
• unstring
  “Weekendjob”  (voor sommige ook door de weeks)
• die string kan nooit te kort zijn
  “Oh echt wel! Dan ken je mijn vrouw nog niet!”
• als je nou even in die string kijkt
  “LIEVER NIET!”
• je string opgeven
  Resultaat van een spelletje strippoker.
• hij wordt steeds groter die string
  Triootje.
• stringteller
  Hobby van een ladykiller.
• tijdelijke string
  Heftige onenightstand.
• actieve string
  Sportuitvoering.
• string bewaren
  Xoxo.
• rare string
  “Nee schat, dat is dus wel een veter!”
• globale string
  Ondergoed van een globetrotter.
• locale string
  Gezien toen mijn juf eens bukte.
• variabele string
  Zit nog voldoende rek in.
• string poetsen
  Vergeten uit te trekken.
• strings sorteren
  Kopzorgen van mevrouw Ten Brink.
• over je string loopen
  (Tiener)meisjes met slechte opruimgewoontes.
• dan gaat je string naar de klote
  Gebruikt om een snaar te vervangen.
• de string eruit trekken
  “Gevonden!”
• ik kan er best een aardige string in kwijt
  Ik wil niet weten over welk gat we het hier hebben!

En onthoud goed (wat je met je laatste stringetje doet):

“Eén string maakt nog geen zomer!” en
“Beter tien strings in de lucht dan eentje in je hand!”

image by EricSommers, edited by Gsorsnoi

Op het moment dat jij geboren wordt,
schiet je niets te kort.
Met een beetje geluk zijn je ouders bij elkaar
en als het goed is, houden  ze van elkaar.

Je broers en zussen spelen zij aan zij,
die zijn allemaal erg blij.
Maar na een aantal jaar komt er oorlog in het land,
die elk keurig onderhouden gazonnetje volledig platbrand.

Er is oorlog die het hele land verstierd,
Wat de inwoners totaal niet pleziert.
En midden in de nacht,
worden meerdere mensen schade toegebracht.

Je buren worden op een avond gehoord,
ze worden geslagen, mishandeld en uitgemoord.
In de kamer daarnaast lig jij lekker te slapen,
maar dat wordt verstoord door een stelletje brute apen.

De volgende dag ga je buiten spelen met je maten
en vindt je plotseling een paar granaten.
Jullie zien het aan als een leuke speelbal
en schieten het al gauw over als een voetbal.

Daarna hoorde ze ineens een harde knal!
Kapot was die speelgoedbal.
Je zult het niet geloven:
een vriend ligt in 20 stukken tegen het hek gebogen.

De rest van de details heb je maar onderdrukt
en ga je als kind altijd onder de emoties gebukt.
Maar elke keer als het kind in je weer eens wakker wordt,
is het kind bang dat de rust weer wordt verstoord.

Nou ik ben Kerbert Rent, de nieuwe eigenaar van Gohes City’s Dumpshop en eigenlijk was ik net aan het denken over de goede oude dagen, hm?

Ik weet dat het lijkt alsof mijn wereld eruit zag als een leipe autoband, maar dat was voordat ze aan kwamen met mij deze toko te laten runnen… Afijn, alles beter dan de bezigheden van die shit in uit vroege jeugd, ik woonde in een wijk waar jij je onmogelijk een voorstelling van ken hebben! Snijtfiguren en labbermensen.
Goed goed, maar dat is reeds alweer en al enige tijd en poos geleden, alhoewel het leven nog net zo’n smerige kakkerlak is als destijds het geval. Je zal snappen, het werd broodnodig tijd dat ik maar es verhuisde naar deze stad, hm? Gesnopen?

Ja, ja, en zo ben ik hier beland met al mijn habbekratsen en beunhazerij. Het is nog gans een flinke puinhoop, zoals je het graag noemt, dus je ken begrijpen dat ‘t nog effies duurt voordat ik mijn poorten open voor het grote publiek. In mijn jonge jaartjes, dat m’n botten nog niet eens zo horterend en eggerig waren, het ‘t misschien iessies minder lang geduurd, maar ‘t zijn anderen tijden hè, snappie vous?

In deze grote stad heeft ‘t zeker zijn charmes … maar je moet altijd waakzaampjes zijn voor de vele valkuilen, al goed. Inderdaad, ik moest maar eens gaan geloven aan de bepaalde ontberingen die ik nog nooit heb aangesproken, hm of doorstaan? … Moeilijk te geloven, ja? En begrijpen doe ik er ook niet veel aan!

Voorlopig en tijdelijk provisioneel ben ik allenig nog bezig met spullen in te kopen. De dumpshop toko opent pas later. Dus assie me lege handen kom verkopen dan gaat ge maar effe een ander lastig vallen.

Zolang ken je terecht bij de gevonden voorwerpen voor enig broodnodig waar.

Tabee!

image by Gsorsnoi, edited with DAZ3d and Photoshop

Stefanie Gotch(*) is bij ons op WSNOI de dame die alle sollicitaties behandelt die mensen naar ons toezenden vanuit de Onbestaande beroepen generator. Je kent haar ook wel van de inlogmodule van onze site. Iedere dag dat je op WSNOI inlogt zul je haar boven het scherm waar je jouw gebruikersnaam en wachtwoord invult kunnen zien zitten. Ze verwelkomt je glimlachend en trakteert je op eenzelfde mooi smoeltje als je WSNOI weer verlaat.

Maar sinds gisterenochtend lijkt Stefanie Gotch ontroostbaar en waarom weet niemand. Ik zou jullie daarom willen uitnodigen om haar in haar verdriet te helpen door eens op WSNOI te gaan kijken wat er loos is.

Namens Stefanie,

Bedankt!

(* = Stefanie is het eerste karakter op WSNOI wiens naam bestaat uit een anagram. Het anagram is al eerder eens door TN-lezers geraden. Die vragen we natuurlijk niets te verklappen voor diegene die nog niet met haar anagram bekend zijn zodat zij zelf nog lekker kunnen puzzelen.)

De smiley, je kent het ongetwijfeld wel, is het lachebekje dat voor het eerst verscheen in 1953 in de New York Herald Tribune. Tegenwoordig vinden we deze en de ontelbare andere gezichtjes die gemoedstoestanden uitbeelden alleen al van het internet en de digitale communicatiemogelijkheden van deze tijd. Hier op de Tycoon Newspaper kun je ze ook gebruiken. Op de pagina Tycoon Newspaper Smileys vind je precies welke smileys er door WordPress worden ondersteund.

Nu heb ik onlangs ontdekt dat er toch ook smileys zijn die echt niet kunnen. En dan heb ik het niet over de 18+ smileys, maar over de smileys die zo zijn ontworpen dat je ze in de praktijk gewoon niet kunt nadoen. Ik krijg het zelf in elk geval niet voor elkaar om (spontaan) iemand te trakteren op deze smiley:

;-P

Dit is natuurlijk een combinatie tussen 😉 en 😛 . Maar hoe ik mijn gezicht ook plooi, ik kan niet én een knipoog doen en mijn tong uitsteken. Dus wie die smiley bedacht heeft moesten ze eens terug naar de smileyopleiding sturen! Tussen twee haakjes: dat de Tycoon Newspaper er geen afbeelding voor ondersteund lijkt me voldoende bewijs.

Kun jij deze smiley wel met je eigen gezicht nadoen of ken jij misschien nog meer van dit soort smileys? Laat het dan weten in de comments. Ben benieuwd!

image by Ton Haex, edited by Gsorsnoi

Onder normale omstandigheden zou de Reuze Navelpad zich helemaal hebben laten gaan en Retroman hebben ontdaan van zijn essentiële levenssappen. De roem, bestaande uit behaalde successen in het leven hoe klein of groot ook, was het voedsel dat deze extreme paddensoort in leven hield. Al deze sappen zou hij hebben ontrokken van zijn gastheer door zich te laten versmelten met diens ingewanden. Dat wil zeggen, als de pad zich volledig had laten gaan. Tot nu toe was hij nooit zo diep gegaan om echt alle beschikbaar roem tot zich te nemen. Alleen bij de politicus Alexander Pechthold, die de Navelpad zich alleen herinnert als Explodeer Lacht Dan, had hij zich helemaal opengesteld om tot het laatste beetje roem te reiken. Hij had geprobeerd om de opdracht die hij van Graaf Schaurig had gekregen eindelijk eens compleet te voltooien. Der Witregels, de andere politicus die we kennen als Geert Wilders, had hem daartoe gemotiveerd. De pad was destijds in tweestrijd geraakt: moest hij zijn opdrachtgever gehoorzamen en alle bekende Nederlanders tot zombies keren of had hij de keuze om van het slechte pad af te stappen? De innerlijke strijd met Geert Wilders was zo heftig en zo duister geweest dat hij even had gedacht dat alle mensen diep van binnen zo slecht waren. Daarom had hij, nadat hij het gevecht met hem had verloren, besloten van Alexander Pechthold zijn eerste succesvolle opdracht te maken. Maar dat besluit had  juist averechts uitgepakt; hij had de politicus binnenste buiten gekeerd in een slechte slurping. De Reuze Navelpad had blijkbaar een veel te goed hart van zijn naamgever meegekregen wat maakte dat hij zich niet tot die ultieme wandaad kon zetten. En zo geschiedde het dat Retroman maar over het zakhorloge hoefde te beginnen om hem aan zijn missie te herinneren. Een slurping plegen bij zijn nieuwe vriend had toch nooit een succesvolle kunnen zijn, hoeveel honger hij ook had. Daar was de pad te zachtaardig voor en zijn prooi een veel te goed persoon.

Desondanks was hij zijn lijf binnengedrongen en had er zich een weg gevonden die hij anders ook had gezocht. Ditmaal had hij echter op tijd bij zichzelf de knop omgezet om een nieuwe gave te kunnen aanspreken. De pad was namelijk in staat emotionele banden te leggen met mensen die hem dierbaar waren. Mensen of andere schepselen die hij wel mocht kon hij in verbinding brengen met zijn eigen wezentje. Zo kon hij met ze communiceren en energieoverdrachten plaats laten vinden. De pad wist wat dat betreft zelf nog maar half waar hij allemaal wel niet toe in staat was.

Retroman was dat op een goed moment ook door aan het krijgen. Hij lag nog gebroken onder het puin van de dozen met Aziatische producten toen hij zich begon te realiseren dat hij de strijd met zijn ongewenste gast niet per definitie aan het verliezen was. Hij had zich al schrap gezet op het onvermijdelijke en had in gedachte vast dat filmrolletje van zijn leven erbij gepakt dat normaal aan een mens voorbij trekt als hij sterft. Maar doodgaan deed hij niet. Het ziekmakende gevoel van misselijkheid in zijn buik nam even snel af als dat het was komen opduiken en verdween daarna compleet. In plaats daarvan nam zelfs zijn eigen honger naar voedsel af. Nieuwe energie vond zich een weg door zijn ledenmaten en een gezonde blos kwam terug waar het zijn aangezicht eerder had verlaten.

Gevoelens en persoonlijkheden begonnen zich te mengen. De Reuze Navelpad had zich aan zijn onwaarschijnlijke gastheer overgegeven. Andersom idem dito. Levenssappen voegden zich juist samen. Energiestromen bewogen door elkaar heen en ook herinneringen vloeiden in elkaar over totdat er een gezamenlijk geheugen ontstond. Retroman zag hoe de Reuze Navelpad wakker was geworden op een operatietafel en te horen had gekregen dat zijn herinneringen aan zijn geboorte en zijn naamgever waren gewist. Deels, wisten hij en de pad, want de pad was niet alles kwijt. Retroman herbeleefde zijn avonturen, zag hoe hij door  het land trok en slachtoffers maakte alleen maar omdat die gruwelijke Graaf Schaurig hem dat had opgedragen. Ecuador Walm, Zede Harnas, Ren Periscoop, Hens Durfal, Daphne Vlovuren, Hoede Goyer en Yen van Snurkvang zouden normaal gesproken slechts een verzameling zinloze brei van woorden zijn geweest. Nu snapte hij dat het anagrammen van bekende Nederlanders waren. Het was de pad onmogelijk gemaakt om de werkelijke namen te onthouden. Dat zou hem alleen lukken als hij voldoende tijd met deze mensen had doorgebracht om ze beter te leren kennen en hun namen te repeteren. Daarom kon hij Retroman’s naam wel onthouden.
“Onwaarschijnlijk…” had Retroman gezegd.
“Wat?” reageerde de pad vanuit Retroman’s buik.
“Nou, dat jij Achmed en Theo kent natuurlijk. Bedenk nou zelf: hoe groot acht jij de mogelijkheid dat twee willekeurige individuen uit een onmetelijk grote stad als Gohes City dezelfde mensen kennen?”
“Dat klinkt inderdaad wel erg onwerkelijk,” moest de pad toegeven.
Nu beide herinneringen aan elkaar bloot lagen had Retroman gezien hoe de pad via Achmed Liën met Theo Nologie in contact was gekomen, hoe hij het zakhorloge had meegebracht en door de botsing met het andere zakhorloge naar zijn tijd was geslingerd. Hij spoelde de herinneringen van voor naar achteren nog eens een keer af en kwam ook zichzelf tegen. Het was heel onwerkelijk om te zien hoe hij daar in zijn ninjapak tussen de operatietafels was verschenen en de pad de opdracht had gegeven met het zakhorloge te vluchten. Waarom zou hij dat hebben gedaan? En bovenal: hoe kwam het dat hij zich vanuit het niets in en tijd had gemanifesteerd waar hij doel noch locatie van kende? Verklaarde dit soms ook waarom de pad juist naar hem hier in de toekomst was geflitst? De Reuze Navelpad kon zijn vraag nu horen zonder dat Retroman hem de vraag hoefde voor te leggen. Ziel en zaligheid werden nu automatisch aan elkaar blootgelegd.
“Ik denk dat jij de enige persoon voor mij was in de toekomst die ik ook uit mijn eigen tijd kende. Natuurlijk wist ik niet dat Retroman de persoon achter de man in het ninjapak was, maar blijkbaar lopen er hier in deze tijd niet zoveel mensen meer rond, laat staan eentje in een ninjapak. Zo moet mijn emotionele kracht de magie achter het zakhorloge hebben aangestuurd om mij uitgerekend daar in het riool af te zetten waar ik jou heb ontmoet.”
“Holadiejee man. Dat is erg freaky allemaal!” reageerde Retroman bijna guitig verbaasd.
De pad viel stil. Wat was dit nu toch weer voor een reactie? ‘Holadiejee’, ‘freaky’? Dit moest hij even verwerken. Inmiddels was hij zo aan de stoere taal van deze ninjaman gewend geraakt dat het amicale gepraat waar hij nu mee op de proppen kwam hem totaal niet leek te passen. Maar na een duik in zijn herinneringen ontdekte hij dat Retroman in het dagelijks leven juist een joviale kerel was die het leven eigenlijk niet al te serieus nam. De quasi kloeke strijder was achter zijn ninjamasker een bijzonder ontspannen jonge kerel. Zijn inhammen waren feitelijk het enige bewijs dat hij de magische grens van dertig alweer een tijdje was gepasseerd, maar zijn geest en manier waarop hij zich bewoog waren nog ergens blijven steken rond zijn twintigste levensjaar. ‘Volwassen worden’ waren twee woorden die hij nog nooit in die combinatie in zijn mond moest hebben gehad.

Dezelfde duik in zijn verleden zorgde er ook voor dat de Reuze Navelpad te weten kwam hoe hij zo alleen op de wereld was geraakt. Het rustige leventje dat Retroman had doorgemaakt werd door de paddeninvasie volkomen uit haar verband gerukt. Van de één op de andere dag moest hij zijn huis verlaten en had er vaarwel gezegd aan het computerspel dat hij aan het ontwikkelen was.
“Dus dat rare ninjapak van jou is eigenlijk niet meer dan een carnavalspak dat je toevallig uit de kast had getrokken?”
“Ho ho!” kwam Retroman in protest. “Je had het nog slechter kunnen treffen. Wees blij dat ik geen piratenkostuum gekozen had. Dan had ik er hier nu bij gelopen als Jack Sparrow.”
De Reuze Navelpad had natuurlijk geen idee wie dat was en veranderde snel van onderwerp toen ook hij wat filmpjes van een onbekend verleden aan het afspoelen was. Daar had hij ineens een ontdekking gedaan waar de pad even van terugschrok.
“Mijn hemel!” sprak hij zacht.
“Wat is het?” zei Retroman en tuurde over de rand van het pand om zich in een nieuw avontuur te storten.
“Jij hebt Graaf Schaurig ontmoet!”

Wordt vervolgd.

Vorige hoofdstuk: De hinderlaag
Volgende hoofdstuk: Het laatste nieuws

image by sabianmaggy, edited by Gsorsnoi

Op een dag word je geboren.
Alles is dan nog naar toebehoren.
Als baby maak je bewust niets mee.
Wat er zich in de wereld afspeelt? Je hebt geen idee.

Al vanaf het moment dat je kan onthouden, werkt je verstand,
Op dat moment wordt er meteen van alles van je verlangd.
Het begint al met het poepen en het plassen
en daarna met zelfstandig je handen wassen.

Je gaat naar school en volgt al toneel spelend wat lessen.
Ook leer je omgaan met vorken en messen.
Zo zie je naargelang je ouder wordt,
Steeds minder leerkrachten en vaker het schoolbord.

Maar je bent meer geïnteresseerd in die klasgenoot die altijd naar jou kijkt,
en is verliefd op je, althans … dat is wat het lijkt.

De liefde wordt een relatie,
wel dat is jouw interpretatie.
Ook leer je dat het mis kan lopen.
Dan kan je voor je man of vrouw een bloemetje kopen.

Het leven is niet altijd fijn,
verlies van een geliefde doet altijd pijn.
En wat je ook zult gaan merken,
is dat je nog heel veel uren in je leven zal moeten werken.

Je gaat niet altijd naar het werk met plezier,
maar met het geld daarvan beleef je vaak genoeg vertier.
Misschien krijg je kinderen in je leven,
… twee, zes, acht of tien …
dat is een heel mooi gegeven.

Het leven begint dan weer van voor af aan
en na een aantal jaar sluit jij er achteraan.
Als de dood je het leven voor je neus weg komt kapen,
mag jij dan eindelijk eens genieten van de welverdiende rust en lekker slapen.

Dit is al een erg oud raadsel, maar hij blijft leuk:

Je rijdt in een auto. Naast je gaapt een afgrond. Recht voor je is een paard en achter je een flinke olifant. Allebei verplaatsen zij zich met dezelfde snelheid als jijzelf. Links van je rijdt ook een brandweerwagen. Je stopt zonder op je rem te trappen, tegen je omgeving te knallen of in de afgrond te duiken. Hoe kan dat?

NB: De VZD-regel ‘niet voor je beurt spreken’ gaat vanaf nu ook hier op. Fout antwoord betekent: eerst iemand anders de kans geven een comment te plaatsen voordat je zelf weer een gok waagt.

Om aan extra sterren en zbersibarnen te komen op WSNOI kun je er iedere dag op zoek gaan naar pakketjes en andere leuke voorwerpen. Verspreid over de hele site zijn er per persoon steeds maximaal tien pakketjes verstopt. Op dit moment is het mogelijk om de volgende items op te sporen:

• Pakketje met sterren.
  Hierin zitten een aantal sterren verstopt, variërend van één tot drie stuks.
• Geld.
  Iemand heeft z’n zbersibarnen laten slingeren! Wie doet dat nou? In elk geval: dit levert je maximaal ZB 1,- tot ZB 100,- op. Blijkbaar hebben mensen door de weeks niet meer op zak.
• Navelpadden.
  Die Reuze Navelpadden duiken ook overal op! En als ze dat doen en slachtoffers maken, kost dit jou één ster.
• Picture Tycoon.
  Op iedere dag dat je je aanmeldt op WSNOI krijg je standaard 25 Picture Tycoon-opgaves, maar voor iedere keer dat je plaatjes vindt op de site, krijg je er nog tien extra bij!
• Lege doos.
  Hier schiet je niet zoveel mee op. Gelukkig kost het je ook niets.
• Bommen.
  NIEUW! Je kunt bommen vinden en verstoppen. Hiermee kun je andermans zbersibarnen en sterren opblazen. Het aantal zbersibarnen dat opgeblazen kan worden ligt tussen de ZB 1,- en ZB 500,-, het aantal sterren zit tussen de 1 en de 15.

Zoek ze, open ze, tot je ze alle tien gevonden hebt en dan is het wachten tot de volgende dag voordat de nieuwe tien pakketjes zullen opduiken.

Weekend- en feestdagen.

Op deze dagen is de buit een stuk vetter en loont het extra om op zoek te gaan naar al die leuke zaken die verstopt zitten. Mensen hebben op die dagen meer geld op zak (ZB 101,-  tot ZB 300,-) en verliezen daardoor dus meer. En ook het aantal sterren in de doosjes is hoger (4 tot 10). Maar kijk uit voor de Navelpadden, want die zijn op weekend- en feestdagen ook extra actief en kunnen je in een hinderlaag leggen die je 3 sterren kost.

Gevonden voorwerpen.

Vanaf vandaag is het mogelijk na te gaan wat jij op deze dag hebt gevonden. Dit kun je zien op de nieuwe pagina ‘pakketjes’. Daar blijven gedurende één dag steeds alle voorwerpen staan die jij op WSNOI bent tegengekomen. Zo kun je een beetje een idee krijgen wat de inhoud van die pakketjes jou vandaag heeft opgeleverd. Maar om te voorkomen dat die lijst zich blijft opstapelen met alle zaken die jij tot dan toe gevonden hebt, schonen we die lijst wel elke dag.  Opgeruimd staat netjes.