By gsorsnoi | December 21, 2012 - 4:16 pm - Posted in Astronomisch gedachtegoed, Duimzuigerij, Nederlands

Begin een beetje in de stress te raken. Ik, Gsor Snoitasilivic Llafo Dog (achterste voren: God of all civilisations, Gsor), heb nog aardig wat deadlines te halen vandaag en ik vrees dat ik er vandaag niet meer aan toe kom…

Checklist Einde der tijden:

  • De aarde wordt blootgestaan aan een grote hoeveelheid zonnestraling waardoor de aarde wordt verteerd.
  • De aarde wordt verzwolgen door een groot zwart gat dat zich in het centrum van ons melkwegstelsel bevindt.
  • Uitbarstingen van supervulkanen en zeer zware aardbevingen helpen onze planeet naar de eeuwige jachtvelden.
  • De mythische planeet Niburu, die al enige tijd op ramkoers ligt met de aarde, zal ons planeet verwoesten.
  • De noord- en zuidpool verwisselen van positie.

Mag het ook een ander keertje?

De volgende keer zal ik het over zes dagen uitsmeren. Is veel makkelijker. Maar dan neem ik wel de zondag vrij!

By Kerbert Rent | December 20, 2012 - 9:32 am - Posted in Duimzuigerij, Nederlands, Verbaal Genot

Ja en te wel, over mijn kenne ze wel segge da’k een krump bent, heb wel effies tijd om ge aan te denken met ene geschrift als deze. Woelig een jaartijd is’t geweest, niet dan, hm? Dus zo en voorts drukke we ons toch maar uit as tevreden manmens. Dan ken men nog vol goeie moedigheid ene nieuwe twaalf maanden aanzien en der ‘t beste van hopen. Gemenig en oprech wens ik jullie en de zijnerlei dan ook een stel pronkige dagfeesten vol lijt en jool en dat ge maar een zondig en kwiek 2013 in te gaan moge. Saluut en snurt!

By wilburteerman | December 18, 2012 - 6:00 am - Posted in Alweerwolven, Astronomisch gedachtegoed, Duimzuigerij, Nederlands

Goedemorgen allemaal, dit is, zo zal vrijdag 21.12.2012 blijken, wellicht het meest laatste weerbericht. Weerlicht, donder en bliksem, wederom een voorspelling van een apocalyptische afperking van een weergaloos baktun. In de nacht van donderdag op vrijdag wordt er een donderende stenenregen verwacht die z’n weerga niet kennen zal. De hemel zal openscheuren en, godbetert, ons compleet overdonderen met de ergste verdoemenis waarmee goden geëquipeerd zijn. Stenenhagel met brandende rotsblokken, zo groot als bergtoppen, zullen onze aarde trachten te decimeren en zodoende onze planeet permanent verminken, mogelijkerwijs pertinent verwijderen uit het firmament. Honderden miljoenen aardbewoners zullen omkomen, in nederige nederzettingen, nipahutten in mangrovebossen tot en met de meest monumentale megapolen. Ter aarde bestellen zal een nodeloze aangelegenheid zijn, zo voorspel ik u.

Dit alles zal gepaard gaan met enkele verschroeiende opklaringen bij een temperatuur die kan oplopen tot zo’n 999 graden. Fahrenheit of Celcius, is van triviaal belang. Zonnecrème voegt niets meer toe. Zonnebanken, zet ze maar op Marktplaats. Meer landinwaarts komt het hier en daar tot springvloed en kan plaatselijk een zondvloed tot gevolg hebben. Arken, adellijk of armetierig, zolang er van ieder maar twee in passen, dient het alles een doel.

Orkanen catastrofaal of ogenschijnlijk met rust, verwoestend doch aan de kust eerst nog matig. In het halfduister zal de neerslag geleidelijk overgaan in een dikke zwarte sluier van kilometers dikke bewolking en verdwijnt de mensheid, naar het schijnt, voorgoed van deze de wereldkloot.

Jammerlijk jeremiëren en wanhopig weeklagen heeft weinig zin. Je kunt verbolgen, grammoedig zijn of boos. Einde wisselvalligheid. Vanaf vrijdag zijn we, zo luidt althans de weersverwachting, eindelijk weerloos.

image by Gsorsnoi

Bijna Kerst en nog altijd geen geschikt cadeau gevonden? Sla dan maar gauw een wintervoorraad aan roze koeken in en bestel het nieuwste boek van Sjors Kersten: ’Avonturen van de Blauwe Nepkeizer - Tovenaar Kai & de Waddenbergen’.

Zodra de hulpkreet van een vorstin de Blauwe Nepkeizer bereikt, besluit de verveelde monarch van Neviud in het avontuur te duiken om haar land te redden uit de greep van een boosaardige tovenaar. In een olijk gezelschap trotseert hij de vrieskou op een riskante tocht door de Waddenbergen. De keizer heeft een plan om deze gevaarlijk reis tot een goed einde te brengen, maar alles wat hij probeert pakt anders uit.
Bijt je vast in dit aanstekelijke winterverhaal dat vol zit met roze koeken, humor, verwijzingen en luisterrijke personages. Surf dus gauw naar FreeMusketeers en bestel deze prachtige pennenvrucht.
By rinaoddel | December 6, 2012 - 3:26 pm - Posted in Duimzuigerij, Gevleugelde Uitspraken, Nederlands, Verbaal Genot

image by Miss Treats, edited by Gsorsnoi

“Om reden van afwezigheid mijnerzijds ben ik er niet en derhalve niet present.”

Uitgesproken door: de afwezigheidsassistent van Peter Visser

Datum: iedere maal dat zij moest optreden als zijn waarneemster.

By Kerbert Rent | December 3, 2012 - 8:30 am - Posted in Duimzuigerij, Nederlands, Scherpe Blik, Verbaal Genot

image by deVriesh, edited by Gsorsnoi

In laagconjucte tijden motten ook raisonnabele Warwinkelaren aan de centjes en platte vinken letten. Vandaar dat ge zelfs een poëmeus venerabel als ikzelf op smoezelige zaterdagmiddagen op de Zwarte Markt aan kan vinden. Tis me niet de jut van het waar ik zoal te graag kom, maar ach, soms moe ge wat, hm? Iedere beknibbelde habbekrats is welkom, seg ik altijd maar. Zodoende en aldus kwam ik er voor mijn groengarnituur en gespeeste aromaten. Ik most toch nog repugnante regesten, objecteuze artefakten en een legio aan andere latijnige tieren hebben. De uitgespanselde welvingen in de hemelboog boven mijn schaarstige individu was juist besmeurd met ‘t drabbigste en viezige weer dat ge maar voor te stellen kunt. Danig gezeik door die genotzieke engelsen steelde in pijpen naar benee. Kortom: het was noodweer. Subiet en ontwijfelbaar een garantie voor een nat pak. Toch most ik ook mijne buik vol te snaaien om de toko draaiende te houwen, dus beende ik er op den brikkige zwijn op vooruit. Dat wil zeggen, met de fiets. Kouvattige frisse vorst trok er door mijne tengels, maar kisten en inblikken deed ik me nie. Kreep, das meer wat voor labbermensen.

Senang nu. Aangekomen bij het gloeiende oriëntaals morgenland, kwamt ik er te binnen lopen. Neen, ik kijk niet op de kleintjes. Bent er alleen op verdacht dat ik niet teveel uitgeef. Vandaar dak dan ook de korte en ielerige paadjes beloop voor de spaarzaamste baat. Na kortelings en zo-even een goeie diel te hebben gesloten over 104 batterijen voor schaars en amper vijf sperziebonen, had ik mijn muts al goed geluimd. Dem seg! Hebt ik d’r potjandorrie eentje gelicht voor kelig een prijs waar ge anders slechts 4 accu’s voor kopen kent. Niet een genare schikking, hm? Al seg ik het zelf. De risk is dan voor mij da’ ze geen van alle honderd in bedrijf werken. Dast perikel dan maar! Soms mot je er een dobbeltje op speculeren.
Noppig en van weinig gal gewreveld stiefelende ik met de eerste tas verder naar de groentelaan. In het bij voortgaan keilde ik mijne hand tegen ‘t zittende vlak van een schone derrière. Fier op den aankoop. De juffin was van het mokkelig geslacht en ontdaande zich van enig schrik. Libertijnse snijbonen, hm? Zo kom ik ze graag tegen. De freule spriet ommiteerde zich en doofde in de massa. Zo ook mijn ego en ikzelf waardoor ik bewegend was naar ene andere zijde en de talongie en crypte sayote uitpluizend opduikelde. Niet moeilijk, ze waren allerwegen alom. Hier en daar wil dat zeggen. An de ene stal briesde een Marokkaans fulminant knorrig te keer en riep schel in eigen taal de denomatie van sijn groente en fruit tot de etiketten eraf vlogen. Van drakenfruit tot gebedsgember en van de melige meloenen tot de klepperige orkas. Het was een orgie van groenwaar. De groeten. Ook aan Turks vlak werd exuberant door de copieuzen met tier gekijfd.
“Ah, mijnheer! Kom komt u maar! Komkommers, 1 zbersibarn per kilo!” sakkerde er één in eigen taligheid tegen mij. Wat een bargoense fluim. Niet om te verstaan. Maar door heen prikken we dan maar. Vretend bewilligen. Ik koeterwaal die brabbeltaal dan wel nie, spreken kan ik het wel. As ik zin hebt.
“Die tomaten. Ken ik daar twee kilo van te heb krijgen?” en demonstreerde er wijzend naar een berg tomato’s waar ‘ZB 1,50,- / kilo’ op een prijskaart prijkte. De turkende markaan, die van Oosterse afkomstigheid bleek, staarde mij koekloerend an en besliste anders te willen besluiten. Hij wees achter hem naar kisten vol grotere tomaats en formeerde mij in.
“Vier zbersibarnen voor u. Zeven kilo.” Glunderend aaide hij zijn ongeveinsd vrachtgoed waar ‘ZB 5,- / 7 kilo’ op stond. Van de prijs had hij dus al iets afgekelderd. Blijkklarend wilde hij er vanaf. Prikkelend voelde ik mij geruit met zijn aangebod, maar liet mij niet appelkisten. Vast trucage.
“Nee, nee, aan twee kilo hebt ik genoeg. Doe deze maar. Dien te erboven, ik kan zoveel niet dragen.”
“Meneer. Voor u vandaag, speciale prijs. Bijna gratis: twee zbersibarnen! U krijgt er tasjes bij.”
“Voor de hele kist?!”
Dat was niet bijna gratis, dat was kosteloos voor niets. Die mesjokke morgenlander deed 5,5 kilo voor niets weg. In plaats van drie sperziebonen voor twee kilo, kreegt ik er zelfs zeven voor twee. Da’s gekkig nie? Most er voor op mijn achterhoofd gevallen as ik da’ nie deed. En zo geschiedde dat het gebeurde dat ik me volle hangers an den brik naar huis vierde volgelaaien met een batterij aan tomaten. Zo kun je effe flink warwinkelen op de Zwarte Markt seg! Best dik, hm? En dat de vorstige koude in de mijne handen vroeten kende me echt een miniemetje schelen op zo’n momentaal: ik had een provenuftig winstcijfertje gescheten waar de kassa’s lascief ontuchtig van worden!
Aju!