De site van WSNOI is helemaal ondergedompeld in de stijl van Steampunk. Deze stijl is een mengeling van de uitvindingen en fantasieën uit de20e eeuw en de toekomst gemengd met de primitieve technieken van eind 19e eeuw. We wanen ons in een wereld waarin computers en automobielen of koetsen met stoom worden aangedreven en waar gebouwen in Victoriaanse stijl behangen zijn met pijpconstructies om deze primitieve krachtbron te kunnen leiden. We zien de meest fantastische vervoersmiddelen lopen, rijden en vliegen door straten die merendeel gehuld zijn in een grimmig sausje van mysterie.
Oude bekende.
Steampunk kent veel gezichten en meer bekendheid dan men op het eerste gehoor wellicht zou denken. Het is goed mogelijk dit genre al tientallen keren te hebben zien opduiken zonder dat je daarvan gerealiseerd zou hebben dat deze naam eraan verbonden zat.
De grondleggers van de science fiction zoals H.G. Wells, Mark Twain en Jules Verne waren in veel opzichten hun tijd al ver vooruit. Hun ideeën, tekeningen en verhalen zijn er de medeveroorzakers van dat Steampunk het levenslicht heeft gezien en langzaam aan populariteit is gaan winnen.
´The Fabulous World of Jules Verne´, ´The Timemachine´, ´The Wild Wild West´, ´The League of the Extraordinary Gentlemen´ en ´Skycaptain and the World of Tomorrow´ zijn zomaar wat titels van meester-werkjes die de meeste mensen van nu het meest tot de verbeelding zullen spreken. Stuk voor stuk zijn dit fantasieverhalen die samen te vatten zijn in de Steampunk.
De term ´Steampunk´ zelf ontstond pas in 1987 toen science fiction- en horror auteur K.W. Jeter de kreet voor het eerst hanteerde , al claimen een hoop Steampunk fans dat de stijl is belichaamd met het in 1990 verschenen The Difference Engine die wereldwijd bekendheid gaf aan dit alternatieve science fiction genre.
Velen geboeid.
Een hoop mensen zijn de stijl pas veel later gaan onderkennen als een op zichzelf staande kunst. Zo ben ik zelf ook pas later persoonlijk tot de ontdekking gekomen dat Steampunk mij altijd al heeft geboeid.
Van de grote werken zoals ik deze zojuist heb opgesomd, heb ik er niet veel gemist. Ook was ik enorm onder de indruk van Discoveryland in Euro Disney waarin ik gefascineerd de bouwwerken van de Nautilus, de Space Mountain en de Orbitron in me heb opgenomen.
Steampunk in onze site.
Onze site heeft lang toegewerkt naar een eigen stijl en een eigen identiteit. Met dit sausje Steampunk is dit er eindelijk een keer van gekomen. We hebben hiervan bewust slechts een bescheiden hoeveelheid over de site laten draperen. Steampunk kenmerkt zich als een stijl met een hoop toeters en bellen. En in die overkill hadden we nou net geen zin.
De typische grijs-, bruin- en koper kleuren zie je wel al meteen als je naar de welkomstpagina kijkt. Voor wat meer van de stoom- en vliegmachines, robots, futurisme en andere excentriteiten zul je je moeten wagen aan de ontdekkingsreis door onze site. Het stukje mysterie hebben we terug laten komen door van enkele pagina´s bewust een beetje een zoekplaatje te maken. Hierdoor wordt er wat inlevingsvermogen van de bezoeker gevraagd en ontstaat de interactiviteit.
Hou WSNOI dus goed in de gaten! Er valt steeds iets nieuws te beleven!
Groeten,
Gsorsnoi
One of the special things I feel with Michael Jackson is that he´s always been so close to you. Thinking of the unreal fact that he is now gone somehow makes me feel like I´ve lost someone near to me. Try listen to his music (as if you have much of a choice nowadays!). You may actually think he’s there right now.
I’ve come to this conclusion only now. As I’m listening to his Off the wall album this very moment I can’t comprehend he’s gone. But we have to accept that he’s no longer physically among us. Yet, what several people said during his memorial on the 7th of the 7th of 2009 … he’s still here with us. We need to reflect our responsibilities with the man in the mirror to do what’s right with the world. We need to heal it. We are the world or else there won’t be any ‘us’ anymore.
How bizarre can things get when you’re watching the memorial and being presented the loss of a great pop icon as if he were a Messiahs in his message to heal what we’re destructing? But we can’t deny this factuality. No matter what you believe or don’t believe, no matter if you’re black or white, Michael said it all with his music. No-one can say it better.
Michael was so true with his emotions and his musical preaching. Sunday noon you may have forgotten what Father told you, but there is no escaping from listening to his sound, his message in the DVD-player or anywhere around.
You can’t help it, if you wanted it to. In first person, also a song of him on the same disc. Michael is everywhere.
Have you noticed … the first preacher used “Remember the time”, “Black or White” and “Gone too soon” in his preach? He must have loved his Dangerous album. So do it. It’s my favorite.
And indeed, mister Michael Jackson, you’re gone too soon.
This is it. We’re on our own now, guided by your art of music.
MJ, smile …
Amen.
Waar ‘eenvoud’ en ‘kunst’ in één zin voorkomen heb je al gauw mijn aandacht. Ik ben een kunstliefhebber en beoefen het ook wel eens als ik daar zin in heb. Dus als er weinig moeite gedaan hoeft te worden om kunst te creëren die mensen nog lang zal heugen, dan vind ik dat knap.
André van Duin is wat mij betreft niet in het hokje te plaatsen: ‘je haat hem’ of ‘je houdt van hem’. André lijkt mij een prima kerel die bij vlagen echt bijzonder lachwekkend kan zijn. Maar ik heb ook zeker mijn momenten dat hij zo flauw is dat ik betwijfel of een flinke hand pekel ons zal redden.
Met de Dik Voormekaar-show had hij mijn lachspieren toch prima in zijn greep. Wie de show kent weet dat hij naast de typetjes die hij met meneer de Groot (Ferry de Groot) neerzet ook filmpjes van zijn sketches toont. In één van die filmpjes treffen we een man in diens woonkamer aan met een kartonnen doos zo groot dat er makkelijk een mens in past. Hij heeft de doos net laten bezorgen door een postbeambte en is enthousiast over zijn verwachting van de inhoud. De man, gespeeld door André, speelt quasi verrast wanneer hij de doos heeft geopend en staart naar de inhoud: een opblaaspop.
Hier begint het knappe wat ik als kunst beschouw: de opblaaspop is gespeeld door een vrouw van vlees en bloed en heeft in de doos aanvankelijk de houding aangenomen van een opgevouwen opblaaspop. Wij als toeschouwer zien daar (afgezien van de opdruk op de doos) nog helemaal niets van. Dat is totdat André vol ongeduld besluit de pop op te blazen. Hij neemt één van de armen van de vrouw uit de doos en begint op haar duim te blazen.
De vrouw popt uit de doos als een vlinder uit zijn cocon. Het is zo magnifiek gespeeld dat je respect krijgt voor de sluitende gelijkenis met een echte opblaaspop. Ik zal er wel verstand van hebben hoor ik je denken.
André zuigt zijn longen nog eens vol zodra de opblaaspop rechtop in de doos staat en blaast er de finishing touch in. Haar mond vormt zich naar een ringvorm zoals we die kennen van zo’n pop en – hoe prachtig – haar borsten puilen ineens uit tot twee indrukwekkende prammen.
Compleet met prima in het beeld van een opblaaspop passend kledingsetje staat daar een mans stoutste droom ‘opgeblazen’ en al. De sketch gaat verder, waarin de zo gespeelde zoutzak André op een ‘droge’ manier zijn avond vult met deze plastische dame teneinde haar per ongeluk leeg te laten lopen en er zelf zo ook een einde aan maakt.
Natuurlijk vermaak ik me prima met dit optreden.
Losgezien van de associatie en de verwerkte grappen in dit optreden, vind ik dit spel zo knap nagespeeld, dat André en zijn team hier echt mijn respect weer mee hebben verdiend.
Ga het zien!
Voor wie er na al die tijd nog steeds niet achter is: dit is dus mijn echte naam zoals deze in mijn paspoort staat. Alleen dan in anagram. En wat voor één!
Deze genialiteit heb ik niet van mijzelf, maar is afkomstig uit de donkergrijze massa van onze Retroman.
Na eerst flink te hebben moeten afkoelen van deze ogenschijnlijke belediging, ben ik mij eens achter mijn oren wezen krabben. ‘Reuze Navelpad …’ man hoe komt hij daarbij? Inmiddels had ik wel door dat het om een anagram van mijn naam moest gaan. De slimmerik had dat gewoon tussen haakjes erachter vermeld.
Waar ik dan maar niet over uit kon, is hoe hij tot die lettercombinatie is gekomen? Is Retroman wellicht een Lingofiel? Heeft hij een Galgjeafwijking? Of zit er bij hem een Scrabble los? Dat is de vraag! Of heeft hij zich op een zaterdagmiddag vierkant dood zitten vervelen (Dat is trouwens iets wat op deze persoon volgens eigen zegge eerder van toepassing zou zijn op een doordeweekse werkdag)?
Rasgoogelaar dat ik ben, heb ik mijn heil gezocht op Google en gezocht op het woord ‘anagram’. En pats! Ik kreeg er zoveel hits op dat ik het gevoel kreeg dat ik een lucratieve business moest hebben aangeboord. Ongehoord.
Mocht je het eens willen uitproberen met je eigen naam dan zou ik zeker een bezoek brengen aan deze site:
En klik even door op de advanced optie voor de beste en niet alleen Engelse maar ook Nederlandse resultaten. Dit is een site met schuddenbuik-garantie!
Hierbij een paar hilarische brouwsels van enkele ‘bekende’ Nederlanders. Mij benieuwen of jullie er de BN-ers uit weten te vissen. In loop van tijd kun je de antwoorden teruglezen in de comments op deze post.
Met vriendelijke reuzel,
Navelpad
PS: Dat artikelen van Achmed Liën gegarandeerd humor opleveren blijkt wel uit de anagram van zijn naam: Idem Lachen
*****
Hierbij een aanvulling op de Reuze Navelpad-BN-ers:
Succes met ontanagrammaniseren!
Meer een vriend van mij dan oud-collega bezit een kracht met zijn hobby waarvan ik al een aantal keer tegen de beste man heb gezegd: “Doe er eens wat mee”. Wat hij maakt is echt indrukwekkend. Zij het dat het wat kleine projectjes van zichzelf zijn. Mijn respect heeft ie. Deze man heeft zulk wonderlijk talent dat als hij zelf niet wat reclame voor zichzelf gaat maken, ik dat best bereid ben op te staan en dat voor hem te doen. Romeo is echter te bescheiden om met zijn veren te pronken. Of zo lijkt het. Misschien is hij wel te lui, ik heb geen idee. Laten we de goede man in zijn waarde laten.
Met zijn gehele verbale toestemming heeft de TN het voorrecht zijn materiaal publiekelijk kenbaar te maken. In dit filmpje zie je hoe Romeo Mazzei (zelf in de dubbelrol waarin hij de hoofdrol en Super Mario voor zijn rekening neemt) opgesloten raakt in videospelletjes. Hierbij wordt continue een knipoog gegeven naar de klassieke videospelletjes die blijkbaar een grote indruk op dit volwassen kind heeft gemaakt (want dat is hij!)
Met alle gratie aan heer en meester Mazzei himself heeft TN de eer GAME OVER aan u te presenteren:
People do weird things to get a kiss. Even the kiss we’re talking about is a kiss from your wife. Or even worse: you mom!
I got curious as I read a promotion about this website in a magazine telling me that I should definitely see this. This magazine does not just promote SOME funny blog posted somewhere on the web. It is known for promoting real pieces of art that ya can find on the internet. This time I found myself wearing daipers while working out in front of the washingmachine. It couldn’t be more strange for I was ropejumping my mom’s bra. Errrrr!!!!
I was angry. I was determined to get myself a kiss from my mom, because she’s really really hot. What else can ya do if ya dad just had himself shaved by these shavingknives that would normally make a baby skin bleed? Will ya take the fight with me to beat my dad?
